• romysalomons

Race update 5 | You aren't going to tell me what I cannot do!

English below!


Het bleef weer lang stil aan de overkant maar gelukkig tóch weer een bericht vanaf de eindeloze oceaan. Belangrijkste eerst: het gaat nog steeds prima!

De dames zijn relaxt en helemaal gewend aan het ritme van roeien, eten, slapen, wassen, bellen, rommelen en al die andere dingen die een mens nou eenmaal doet gedurende een dag terwijl je een paar duizend zeemijlen aan het roeien bent. Tijdens het gesprek was Debby aan het slapen maar Iris geniet met volle teugen en riep op de achtergrond dat ze het heerlijk vindt en helemaal thuis is daar. Bettina voelt zich goed en beleeft het heel intens allemaal.


Goed eten is essentieel

De dagindeling blijft wel strikt. Het tijdsregime waarmee ze zijn begonnen, werkt nog steeds goed maar het is overdag lastig om in dat ene uurtje rust alles te doen wat je wilt. Eten is belangrijk want ze hebben wel ontdekt dat er minder prestatie geleverd wordt met te weinig eten. Het is toch 12 kilometer stevig sporten elke dag. Ze hebben gewoon een behoorlijk aantal calorieën nodig om in dit tempo door te blijven roeien en dat is met name voor Bettina best lastig want die eet heel langzaam.


Nederlanders vind je overal, ook op de Atlantische oceaan

Datzelfde ritme geeft soms ook wel een soort van saaiheid want het uitzicht is toch veel van hetzelfde, een hele grote bewegende massa water. Soms zien ze in de verte een schip en Debby probeert wel eens radiocontact te maken. Zo heeft ze gesproken met de Dolfijngracht, een Spliethoffschip (grote Nederlandse reder) en daar bleek een Nederlander te werken die net als haar zoon Aart op de Zeevaartschool in Terschelling zat en hem ook kende. Aart wist eerder dat er contact was geweest met zijn moeder dan zij het hem kon vertellen😊.


'Die andere boot'

Ze maken het ook spannend door de concurrentie op te zoeken met een ander damestrio: ExtraOARdinairy. Ze lagen steeds voor maar van de week draaide ’s nachts de wind ineens pal west, dus tegen en daar hebben ze last van gehad; het tempo lag veel lager. Het andere team ligt ook iets zuidelijker en heeft meer voordeel gehad van de wind. Het was tijdens het telefoongesprek weer windstil en dat betekent stevig doorroeien maar ze krijgen gelukkig weer meewind de komende dagen. Het is nog een lange weg en ze verwachten toch harder te kunnen roeien dan ‘die andere boot’ en dus is het zo!


Om niet te veel last te krijgen van het oneindigheidsgevoel hakken ze de dag ook in kleine, behapbare stukken. Bijvoorbeeld in het donker roeien en dan zoeken naar bepaalde sterrenbeelden. Weten dat het geen boten zijn maar echte sterren. Die staan elke dag op dezelfde plek en dat is herkenbaar en geeft overzicht, zeker omdat je dan alleen roeit.

Wonderlijkerwijs is er een groot gebrek aan fauna. Zagen ze in het begin prachtige beesten als dolfijnen en schildpadden, tot en met een griezelig Portugees Oorlogsschip (als je niet weet wat dat is, check Wikipedia en schrik niet..); nu is het opvallend leeg om ze heen. Heel af een toe een klein bruin vogeltje en ze vonden ergens een klein visje in de boot.


De kleine dingen waarderen

Ze hebben het boek van Bibian Mentel beluisterd en de ‘dagpakjes’ die ze hebben gekregen van de medewerkers van de Foundation doen ook veel goed. Trouwens, die van jullie allemaal; het voelt hartverwarmend wat iedereen heeft geschreven en daar halen ze veel energie uit. Zo worden kleine dingen van hier, daar ineens heel groot zoals het maken van je eigen kersttompoucen of een kort briefje in een voedselpakketje.


De woorden van Bibian Mentel reizen met ons mee

Misschien vragen jullie je af waarom de blogs steeds een Engelse titel hebben. Dat zijn quotes van Bibian Mentel die ook op de boot vermeld staan. Voor die van deze week geldt dat ze alle drie het gevoel hebben gehad dat ze een deel van hun omgeving moesten overtuigen van hun wil om deze wedstrijd te doen. Ongeacht de mitsen en maren van vele anderen om hen heen hebben ze zich niet van de wijs laten brengen. Ze wilden het persé dus doen ze het gewoon!!

Ze willen heel graag veel geld ophalen voor het goede doel dat ze heel bewust hebben gekozen dus alsjeblieft, doneer! Dat kan via de website maar ook via de links in de social media. Het kan niet vaak genoeg gezegd worden maar ze laten ons allemaal meegenieten van hun avontuur en dan kunnen we op deze manier wat voor ze terug doen. Dat geeft ook wind mee….. Voor nu, vanaf de oceaan een hele fijne jaarwisseling gewenst van het dappere trio!

 

Race update 5 | You aren't going to tell me what I cannot do!


After a long silence from the boat, but at last we received a message from the big wide ocean. Most important first: it's still going fine!

The ladies are relaxed and completely used to the rhythm of rowing, eating, sleeping, washing, calling, messing around and all those other things that a person does during a day while you are rowing a few thousand nautical miles. During the conversation Debby was asleep but Iris is enjoying herself to the fullest and shouting in the background that she loves it and is completely at home there. Bettina feels good and experiences it all very intensely.


The importance of food

The daily schedule is strict. The time regimen they started with initially still works well, but it is difficult during the day to do everything you want in that one hour of rest. Food is important because they have discovered that they perform less, if they have too little food. They are delivering 12 kilometers of solid sports every day. They just need a decent number of calories to keep rowing at this pace and that is especially difficult for Bettina because she eats very slowly.


No matter where you are, you will always find a Dutchman

That same rhythm sometimes gives a kind of monotony because the view remains much the same, a very large moving mass of water. Sometimes they see a ship in the distance and Debby sometimes tries to make radio contact. For example, she spoke with the Dolfijngracht, a Spliethoff ship (large Dutch shipowner) and it turned out that a Dutchman worked there who, like her son Aart, was at the Maritime School in Terschelling and also knew him. Aart knew that there had been contact with his mother before she could tell him😊


'That other boat'

They also make it exciting by competing with another women's trio: ExtraOARdinairy. They were always ahead but this week the wind suddenly turned directly west at night, so against them and they suffered from that; the pace was much slower. The other team is also a little further south and has benefited more from the wind. It was windless again during the phone call and that means solid rowing but it is expected that they will benefit from the wind direction again in the coming days. It is still a long way and they expect to be able to row harder than 'that other boat' and so it is!


In order not to be too bothered by the feeling of infinity, they also chop the day into small, manageable pieces. For example, rowing in the dark and then searching for certain constellations. Knowing that they are not boats but real stars. They are in the same place every day and that is recognizable and gives an overview, especially because you row alone at night.

Miraculously, there is a great lack of fauna. In the beginning they saw beautiful animals like dolphins and turtles, up to and including a creepy Portugees Oorlogsschip Jellyfish type creature (if you don't know what that is, check Wikipedia and don't be shocked!) now it's remarkably empty around them. Very occasionally there is a small brown bird and they found a small fish somewhere in the boat.


The words of Bibian Mentel keeps us going

They have listened to Bibian Mentel's book and the 'daily parcels' they have received from the employees of the Foundation also do a lot of good. By the way, everything they receive from all of you; it feels heartwarming what everyone has written and they get a lot of energy from it. For example, small messages from here, suddenly become very big there, such as making your own Christmas tomboy dolls or a note in a food parcel.


You may be wondering why the blogs always have an English title. These are quotes from Bibian Mentel that are also mentioned on the boat. For this week's, all three felt that they had to convince a part of their community of their will to do this competition. Regardless of the ifs and buts of many others around them, they have not allowed themselves to be put off. They really wanted it so they are just doing it!!

They really want to raise a lot of money for the charity they have very consciously chosen so please, donate! This can be done via the website but also via the links in the social media. It can't be said often enough but they let us all enjoy their adventure and then we can do something for them in return. That also makes things move in the right direction, just like the wind... For now, from the Ocean the brave trio wish you a Very Happy New Year!




402 views

Recent Posts

See All